“Ik zat fysiek gevangen, maar was vrij in mijn hoofd.”
Edith Eger overleed op 27 april 2026 op 98-jarige leeftijd. In 2021 woonde ik een ZOOM call bij met Edith (en 3000 anderen) die diepe indruk op me maakte.
Ze is 98 geworden, heeft gedanst, geschreven, anderen en zichzelf genezen en de wereld rondgereisd om haar verhaal te vertellen.
De paradox die ze haar hele leven met zich mee droeg: dat mensen die nooit in Auschwitz hebben gezeten zichzelf gevangen houden met de sleutel in hun eigen zak. Niet verwijtend bedoeld; het is een uitnodiging. Juist omdat ze wist hoe echte gevangenschap voelt, zag ze ook hoe onnodig wij onszelf vaak beperken.
Lees hier mijn post uit 2021:
Gisteren heb ik het online interview bijgewoond met Edith Eger, schrijfster van “De keuze” en “Het geschenk”. Het interview werd georganiseerd door School of Life en er waren zo’n 3000 toehoorders bij aanwezig. Edith Eger, Holocaust overlevende en trauma psycholoog, is inmiddels 93 jaar oud.
Het had iets aandoenlijks om haar te aanschouwen, mooi aangekleed met vrolijke shawl en een ketting met vlinder om. Haar kleinzoon assisteerde haar met de techniek. Haar zicht is niet zo goed meer, maar ze is helder van geest.
Met volle aandacht probeert zij de vragen van de interviewster zo goed mogelijk te beantwoorden. Af en toe afgewisseld met een eigen betoog met levenslessen die zij mee wil geven aan de volgende generaties. Belangrijke levenslessen, maar ook kleinere adviezen zoals “eet elke dag een chocolaatje, dat is beter dan een hele doos in een keer”.
Ze sluit elk publieke optreden af met een ‘high-kick’, om te laten zien dat zij als voormalig ballerina het dansen niet verleerd is.
Een paar mooie lessen die ik graag meeneem:
Lijden is universeel, slachtofferschap is optioneel.
Wacht niet op iemand om jou te bevrijden. (Edith:) In Auschwitz heb ik mijn woede omgezet in medelijden voor de bewakers. Ik zat fysiek gevangen, maar was vrij in mijn hoofd. Liefde en de keuze vóór het leven, niet tégen Hitler, hebben mij kracht gegeven. Ik vroeg niet: “waarom ik?” maar “wat nu?”
We houden onszelf vaak gevangen (met onze gedachten) terwijl de sleutel in onze zak zit. In het leven gaan deuren dicht. Zoek dan naar een raam, of een schoorsteen.
Datgene wat je denkt, creëer je. Wees niet tegen iets, maar vóór!
Vrijheid is jezelf accepteren zoals je bent. Vergelijk jezelf niet met anderen. Veel mensen kunnen wat jij kan. Maar er is maar één unieke jij! Houd van jezelf!
De zoektocht naar je èchte zelf is een levenslange zoektocht. Kijk van een afstandje naar jezelf.
Wat heb jij opgegeven om aan de normen van je familie of de maatschappij te voldoen?
View comments
+ Leave a comment